W każdym miesiącu roku możemy znaleźć święto, które związane jest z szeroko rozumianym pojęciem – literatura. Marzec poświęcony jest poezji, gdyż decyzją UNESCO z 1999 roku, ustanowiono Światowy Dzień Poezji, przypadający na 21 marca.
Uczestniczki Dyskusyjnego Klubu Książki zebrały się więc na kolejnym spotkaniu, by zaprezentować swoje ulubione utwory poetyckie. Atmosfera była przyjazna, Klubowiczki chętnie dzieliły się swoimi refleksjami i osobistymi odczuciami po wysłuchaniu wierszy. Zapoznano się z następującymi utworami:
– „Kolebka Jezusowa” Kaspera Twardowskiego,
– „Jestem Julią”, „O miłości”, „Kiedy umrę kochanie” Haliny Poświatowskiej,
– „Mojej najdroższej Basi”, „Do matki” Krzysztofa Kamila Baczyńskiego,
– „Hej, moje młode lata” Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej,
– „Nie próbuj mówić o miłości” Williama Blake’a,
– „Gdy domdlewasz na łożu” Bolesława Leśmiana,
– „Poetka znikła w oddali” Wojciecha Młynarskiego,
– fraszkami Mariusza Parlickiego („Bananowy sen”, „Dobre złego początki”, „Prawdziwa historia Kapturka i wilka”) i Jana Sztaudyngera.
Wszystkie uczestniczki były zgodne w tym, iż poezja serwuje nam gamę emocji: od humoru i żartobliwości we fraszkach, poprzez obserwacje życia codziennego, motywy miłości i śmierci, aż do wrażliwości i subtelności w wyrażaniu uczuć. Analiza i interpretacja wierszy różnych autorów pokazała, że poezja jest „lekturą” dla każdego, bo jest ponadczasowa.
Nie bójmy się piękna słów zamkniętych w liryce!
